top of page

Κυνόροδο: ο μικρός κόκκινος θησαυρός του βουνού

Εικόνα συγγραφέα: Γαρυφαλλιά Γανωτοπούλου
Γαρυφαλλιά Γανωτοπούλου
πριν από 4 ώρες
διαβάστηκε 4 λεπτά

Σήμερα πήγαμε στο βουνό για να μαζέψουμε έναν μικρό θησαυρό.

Το κυνόροδο.


Μπορεί να το έχεις δει κι εσύ. Είναι εκείνοι οι μικροί, κατακόκκινοι καρποί που αυτή την εποχή ξεχωρίζουν ανάμεσα στα φύλλα και στα κλαδιά.

Εγώ τους βλέπω κάθε χρόνο και πάντα χαίρομαι όταν έρχεται η εποχή τους.

Φέτος είπαμε να μην αρκεστούμε μόνο στο να τους χαζεύουμε.

Πήραμε τα πράγματά μας και ανεβήκαμε στο βουνό για να μαζέψουμε μερικούς.

Και φυσικά, πήρα και εσένα μαζί μου. 😊



Ψάχνοντας τους κόκκινους καρπούς


Το κυνόροδο είναι ο καρπός της αγριοτριανταφυλλιάς, της Rosa canina.

Ο θάμνος της δεν είναι και ο πιο φιλικός θάμνος του βουνού. Έχει τα αγκάθια του και θέλει λίγη προσοχή όταν πλησιάζεις για να κόψεις τους καρπούς.

Αλλά όταν τους βλέπεις ώριμους, κατακόκκινους και λαμπερούς ανάμεσα στα κλαδιά, δύσκολα τους προσπερνάς.



Κοιτάζω πάντα πρώτα καλά τον θάμνο.

Θέλω οι καρποί να είναι ώριμοι, καθαροί και σε καλή κατάσταση. Δεν παίρνω ό,τι βρω μπροστά μου και, κυρίως, δεν αδειάζω έναν ολόκληρο θάμνο.

Αφήνουμε καρπούς πίσω.


Για τα πουλιά και τα ζώα που θα τους χρειαστούν.

Για να συνεχίσει το φυτό τον κύκλο του.

Και για τον επόμενο άνθρωπο που μπορεί να περάσει από το ίδιο μονοπάτι.

Αυτό είναι κάτι που για μένα έχει σημασία κάθε φορά που μαζεύω κάτι από τη φύση.

Να παίρνω λίγο.

Να αφήνω αρκετό.


Γιατί μας ενδιαφέρει τόσο αυτός ο μικρός καρπός;


Γιατί μπορεί να είναι μικρός, αλλά έχει ενδιαφέρον περιεχόμενο.

Το κυνόροδο είναι γνωστό για την υψηλή περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C, αλλά περιέχει επίσης και άλλες φυτικές ενώσεις, όπως καροτενοειδή και πολυφαινόλες.


Γι' αυτό έχει χρησιμοποιηθεί παραδοσιακά με διάφορους τρόπους, ιδιαίτερα σε ροφήματα και άλλα παρασκευάσματα.


Και μου αρέσει πολύ αυτή η ιδέα.

Να κοιτάζεις κάτι που υπάρχει γύρω σου και να ανακαλύπτεις ότι έχει τη δική του ιστορία, τη δική του αξία και τη δική του θέση στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων εδώ και πολλά χρόνια.

Δεν χρειάζεται πάντα να ψάχνουμε κάτι μακριά.

Μερικές φορές βρίσκεται ακριβώς δίπλα μας.


Το μάζεμα θέλει τον τρόπο του


Αν έχεις δοκιμάσει ποτέ να μαζέψεις κυνόροδο, ξέρεις ήδη ότι τα αγκάθια του δεν αστειεύονται! 😄

Θέλει προσοχή στα χέρια και ήπιες κινήσεις, ώστε να μην τραυματίζουμε ούτε τον εαυτό μας ούτε το φυτό.

Και υπάρχει ακόμη ένας λόγος να είμαστε προσεκτικοί.

Δεν μαζεύουμε καρπούς από σημεία που μπορεί να είναι εκτεθειμένα σε ρύπους ή ψεκασμούς. Όταν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε κάτι που μας δίνει η φύση, θέλουμε να ξέρουμε όσο γίνεται καλύτερα από πού το πήραμε.


Και μετά;

Γεμίζει σιγά σιγά το καλαθάκι μας.

Μερικοί καρποί εδώ, μερικοί εκεί…

και χωρίς να το καταλάβεις έχεις μπροστά σου μια μικρή κόκκινη συγκομιδή.


Τι κάνουμε όταν γυρίσουμε σπίτι;


Εδώ αρχίζει η προετοιμασία.

Οι καρποί χρειάζονται προσεκτικό καθάρισμα και έλεγχο πριν τους χρησιμοποιήσουμε.

Αφαιρούμε ό,τι δεν θέλουμε να κρατήσουμε και τους προετοιμάζουμε ανάλογα με το πώς σκοπεύουμε να τους χρησιμοποιήσουμε.

Αν θέλουμε να τους κρατήσουμε για αργότερα, ένας πρακτικός τρόπος είναι η αποξήρανση.

Μετά την καλή αποξήρανση, τους φυλάμε σε καθαρό, στεγνό και καλά κλεισμένο δοχείο, μακριά από υγρασία, φως και θερμότητα.


Έτσι μπορούμε να έχουμε λίγο από τον καρπό του φθινοπώρου και μέσα στον χειμώνα.

Και υπάρχει κάτι που θέλω οπωσδήποτε να ξέρεις πριν αποφασίσεις να τον χρησιμοποιήσεις.

Το κυνόροδο δεν είναι ένας καρπός που τον κόβουμε και τον τρώμε απευθείας όπως ένα μήλο.

Στο εσωτερικό του υπάρχουν σπόροι και λεπτές τρίχες που μπορούν να ερεθίσουν το στόμα και τον λαιμό.

Γι' αυτό χρειάζεται σωστή προετοιμασία και προσοχή.


Και τι μπορούμε να φτιάξουμε με αυτό;


Ο πιο γνωστός τρόπος είναι το αφέψημα.

Ο αποξηραμένος καρπός μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ένα ζεστό ρόφημα, μόνος του ή μαζί με άλλα βότανα.


Και δεν ξέρω για σένα, αλλά εμένα αυτή η εικόνα μου αρέσει πολύ.

Έξω κρύο.

Μέσα ζεστά.

Μια κούπα στα χέρια.

Και μέσα στην κούπα κάτι που πριν από λίγο καιρό ήταν ακόμη πάνω σε έναν θάμνο, κάπου στο βουνό.

Αυτό έχει μια άλλη ομορφιά.

Δεν είναι κάτι που πήρες από ένα ράφι.

Ξέρεις πού βρέθηκε.

Το είδες.

Το μάζεψες.

Το ετοίμασες.

Και τώρα το απολαμβάνεις.


Ένα μάθημα που δεν γίνεται μέσα σε τέσσερις τοίχους


Νομίζω πως αυτό είναι που αγαπώ περισσότερο στις εξορμήσεις στη φύση.

Πάντα γυρίζω με κάτι παραπάνω από αυτό που πήγα να βρω.

Σήμερα πήγαμε για κυνόροδο.

Παρατηρήσαμε τους θάμνους, ψάξαμε τους ώριμους καρπούς, προσέξαμε τα αγκάθια, αφήσαμε αρκετούς πίσω μας και γυρίσαμε σπίτι με το μικρό μας «θησαυρό».

Και μαζί του, άλλη μια υπενθύμιση ότι η φύση έχει απίστευτη γενναιοδωρία.

Αρκεί να μάθουμε να την κοιτάμε.

Να την αναγνωρίζουμε.

Και κυρίως, να την παίρνουμε στα χέρια μας με σεβασμό.


Την επόμενη φορά που θα περπατήσεις στο βουνό και θα δεις αυτούς τους μικρούς κόκκινους καρπούς να ξεχωρίζουν ανάμεσα στα κλαδιά, ίσως τους κοιτάξεις λίγο διαφορετικά.


Εγώ πάντως σήμερα γύρισα σπίτι χαμογελώντας.

Γιατί είχα στις τσέπες μου έναν μικρό θησαυρό από το βουνό.


Και αυτός ο θησαυρός δεν κόστισε τίποτα.

Μου χάρισε όμως μια βόλτα, καθαρό αέρα, λίγο χρόνο στη φύση και μια όμορφη αφορμή να μάθω κάτι ακόμη.


Κι αυτά, για μένα, αξίζουν πολύ.💚🌺

Σχόλια


Έλα στην παρέα μας

Αγάπη σε ότι αξίζει, φροντίζει και κατανοεί.

evanature.gr

Ακολουθήστε μας

  • Facebook
  • Instagram
  • TikTok

© 2023 Copyright by Evanature | Designed by efikalogirou.com

bottom of page